PAPARULI, EL PAYASO SIN PAR
(Música de apertura: Chimpupim-Pim-Pim-Tracaluli-Zoretón-Plilituli-Zucundún-Paparuliiiiii... el payaso sin par...)
-¡Hola chicos...!!
-¡Hola Paparuliiiiii...!!!
-¡Más fuerte que no escucho!
-¡HOLA PAPARULIIII...!!
-¡MÁS FUEEERTEEE...!!!
-Zogdo de mieda.
-¡HOLA PAPARULIIIII....!!!
(A dos niñitos del público se les escapa un pedito.)
-¡Ahora sí...! ¡Muy bien! ¿Cómo están amiguitos? Hoy tenemos un programa muy, muy, muy divertido... Vamos a cantar, a bailar y a reírnos mucho. Pero... ¿qué estoy oyendo? Shhh, chicos... Parece que vino el lagarto Pepino.... ¡Hola Pepino!...
(Señas desesperadas detrás de cámara indicándole al payaso que el ruido no lo hizo Pepino sino un técnico que se resbaló y se fue a la mierda)
-¡¡¡HOLA PEPINO!! –gritan los chicos.
-Je, je... No es Pepino, chicos. Es el viento. Porque hace mucho, mucho, frío... ¿no es cierto?...
-No –dice uno de los niñitos- Haze calod...
-Cierto, cierto... Hace mucho calor...
-Un calod de mieda, dice mi mamá...
-Muuucho calor.... pero también hay viento con el calor. ¿No es cierto, chicos?
-¡SIIIIIIIII...!
-No.
-Bueno, bueno... muy bien. Y mientras esperamos al lagarto Pepino les quiero contar un chiste muy, muy gracioso... ¿Quieren que les cuente un chiste muy, muy gracioso, chicos...?
-¡SIIIIIIIII...!
-Había una vez....truz! Ja, ja, jaaa...
-JA, JA, JA...
-Bodudo...
--Ja, ja... Y tengo otro más. ¿Quieren que se los cuente, chicos?..
-¡SIIIIIIIII...!
-No.
-Es una adivinanza, en realidad.
-¿Adividanza o chizte?
-Es una adivinanza que también es un chiste. ¿Saben por qué el elefante barrita?
-................
-¿Lo qué?
-Porque siempre anda en barra... Ja, ja, ja....
(Música: ¡Bluum-Bluum!)
-¡Bueno!... ¡Muy bien!... Parece que hoy la vamos a pasar bárbaro. ¿No es cierto, chicos?
-¡SIIIIIIIII...!
-No.
-¡Y ahora sí! ¡Ahora recibimos al lagarto Pepino! ¡Fuerte el aplauso!
(Aplausos. Entra un hombre disfrazado de lagarto. De una de sus patas sobresale una media)
-¡Hola, Pierino! ¿Viste cómo te recibieron los chicos...?
-Ze llama Pepino.
-¡Hola, chicos!
(Pepino baila pesadamente. Se bambolea en forma peligrosa contra el decorado)
-¡Muy bien Pepino! ¡Cómo bailás...!..
-Pada a mieda...
-Pepino, ¿qué te parece si bailamos juntos una linda canción?
(Pepino se pone a saltar)
-Bueno, Pepino. Esperá que pongan la música, ja, ja... ¡Este Pepino!
-¿Qué tomazte Pepino?
(Música: Chimpupim-Pim-Pim-Tracaluli-Zoretón-Plilituli-Zucundún-Paparuliiiiii... el payaso sin par...)
-¡Muy bien Pepino! ¡Epa, no te caigas Pierino, que los chicos se asustan!
-Pepino, no piedino...
-¡Fuerte el aplauso para Pepino!
(Aplausos)
-Y ahora vamos a un corte. Pero no se vayan que ya volvemos...
-¿Y adonde vamoz a id..?
(Va el corte. Pepino se sienta en el piso, se quita la cabeza de lana y pide café negro a la producción. El payaso se va detrás del decorado).
-Che, ruso. ¿Quién es ese pibe que me está jodiendo todo el tiempo?
-El hijo del dueño.
-¿El dueño de qué?
-De todo.
-Ah.
(Vuelve la música al piso. Se encienden las parrillas de luces. Regresa el payaso y Pepino se pone de pie. Los chicos están medio alborotados. Algunos se pararon. Otros se alejaron del lugar y se fueron con sus padres, que están más atrás. Una nenita se caga encima y llora. Arranca el segundo bloque. Música: Chimpupim-Pim-Pim-Tracaluli-Zoretón-Plilituli-Zucundún-Paparuliiiiii... el payaso sin par...)
-¡Qué olod a caca!
-¡Y aquí estamos de nuevo, chicos! ¿Me extrañaron?
-¡SIIIIIIIII...!
-No.
-En esta segunda parte vamos a bailar todos juntos. ¿Qué les parece?
-¡SIIIIIIIII...!
-¡Pónganse de pie y vengan para acá!...¡Vamos, vamos!...
(Los chicos van donde está el payaso en medio de un gran quilombo. Uno se cae y otro le pisa la cabeza)
-¡Despacito, con cuidado!... ¡Eso!.. Ahora, sí... ¡Música, director!...
(Silencio)
-Esperamos un poquito....
(Silencio)
-Mientras tanto, ent...
(¡Chimpupim-Pim-Pim-Tracaluli-Zoretón-Plilituli-Zucundún-Paparuliiiiii... el payaso sin par...!.. Los chicos saltan en forma espasmódica y desordenada. Uno de ellos salta sobre el pie del payaso, quien lo saca de un empujón. Chimpupim-Pim-Pim-Tracaluli-Zoretón-Plilituli-Zucundún-Paparuliiiiii... el payaso sin par...!.. Pepino cae contra uno de los decorados y queda inconsciente. La cámara enfoca la cara de los chicos. Chimpupim-Pim-Pim-Tracaluli-Zoretón-Plilituli-Zucundún-Paparuliiiiii... el payaso sin par...!.. Termina la música)
-¡Muy bien!...
(El payaso aplaude y los chicos también)
-¿Y ahora que les parece si le pedimos al director que nos pase un dibujito?
-¡SIIIIIIIII...!
-¡Vamos, señor director!...
(El director manda directamente al corte, con publicidad. Regresa al piso después de la tanda, unos nueve minutos más tarde. Los chicos están otra vez sentados).
-¡Bueno, chicos! Ya llegamos al final....
-¿Y el dibujo?
-Y como siempre hacemos en el final... ¡cantamos una canción!... ¿No es cierto?
(Señas desesperadas detrás de las cámaras indicando que no queda tiempo. El director manda la música y tapa el audio del payaso)
-Chimpupim-Pim-Pim-Tracaluli-Zoretón-Plilituli-Zucundún-Paparuliiiiii... el payaso sin par...!..
(El payaso gesticula pero solo se escucha la música. Los chicos baten palmas. A la derecha se alcanza a ver a Pepino entrando y luego una mano que lo toma del cuello y lo saca de escena. Plano de los chicos saludando con las manitos. Fin)


Julián Rodriguez Orihuela dijo
Bueno, este más que risa me dio un poco de pena. Me hizo reflexionar sobre la situación televisiva actual y un montón de cosas tristes, boludo. Me re-afectó. Den serio.
Por otro lado... creo que estás exigiendo un gran poder imaginativo por parte de tus lectores, enunciando "Chimpupim-Pim-Pim-Tracaluli Zoretón-Plilituli-Zucundún-Paparuliiiiii" como la letra de la música del programa. Me las vi en figurillas para tratar de incorporar una melodía mínimamente coherente a ese rejunte.
La próxima poné la partitura abajo. Gracias.
5 Enero 2007 | 10:28 PM