La Coctelera

EL ENMASCARADO NO SE RINDE

Seis años y un mes escribiendo boludeces...

5 Enero 2007

PAPARULI, EL PAYASO SIN PAR

(Música de apertura: Chimpupim-Pim-Pim-Tracaluli-Zoretón-Plilituli-Zucundún-Paparuliiiiii... el payaso sin par...)
-¡Hola chicos...!!
-¡Hola Paparuliiiiii...!!!
-¡Más fuerte que no escucho!
-¡HOLA PAPARULIIII...!!
-¡MÁS FUEEERTEEE...!!!
-Zogdo de mieda.
-¡HOLA PAPARULIIIII....!!!
(A dos niñitos del público se les escapa un pedito.)
-¡Ahora sí...! ¡Muy bien! ¿Cómo están amiguitos? Hoy tenemos un programa muy, muy, muy divertido... Vamos a cantar, a bailar y a reírnos mucho. Pero... ¿qué estoy oyendo? Shhh, chicos... Parece que vino el lagarto Pepino.... ¡Hola Pepino!...
(Señas desesperadas detrás de cámara indicándole al payaso que el ruido no lo hizo Pepino sino un técnico que se resbaló y se fue a la mierda)
-¡¡¡HOLA PEPINO!! –gritan los chicos.
-Je, je... No es Pepino, chicos. Es el viento. Porque hace mucho, mucho, frío... ¿no es cierto?...
-No –dice uno de los niñitos- Haze calod...
-Cierto, cierto... Hace mucho calor...
-Un calod de mieda, dice mi mamá...
-Muuucho calor.... pero también hay viento con el calor. ¿No es cierto, chicos?
-¡SIIIIIIIII...!
-No.
-Bueno, bueno... muy bien. Y mientras esperamos al lagarto Pepino les quiero contar un chiste muy, muy gracioso... ¿Quieren que les cuente un chiste muy, muy gracioso, chicos...?
-¡SIIIIIIIII...!
-Había una vez....truz! Ja, ja, jaaa...
-JA, JA, JA...
-Bodudo...
--Ja, ja... Y tengo otro más. ¿Quieren que se los cuente, chicos?..
-¡SIIIIIIIII...!
-No.
-Es una adivinanza, en realidad.
-¿Adividanza o chizte?
-Es una adivinanza que también es un chiste. ¿Saben por qué el elefante barrita?
-................
-¿Lo qué?
-Porque siempre anda en barra... Ja, ja, ja....
(Música: ¡Bluum-Bluum!)
-¡Bueno!... ¡Muy bien!... Parece que hoy la vamos a pasar bárbaro. ¿No es cierto, chicos?
-¡SIIIIIIIII...!
-No.
-¡Y ahora sí! ¡Ahora recibimos al lagarto Pepino! ¡Fuerte el aplauso!
(Aplausos. Entra un hombre disfrazado de lagarto. De una de sus patas sobresale una media)
-¡Hola, Pierino! ¿Viste cómo te recibieron los chicos...?
-Ze llama Pepino.
-¡Hola, chicos!
(Pepino baila pesadamente. Se bambolea en forma peligrosa contra el decorado)
-¡Muy bien Pepino! ¡Cómo bailás...!..
-Pada a mieda...
-Pepino, ¿qué te parece si bailamos juntos una linda canción?
(Pepino se pone a saltar)
-Bueno, Pepino. Esperá que pongan la música, ja, ja... ¡Este Pepino!
-¿Qué tomazte Pepino?
(Música: Chimpupim-Pim-Pim-Tracaluli-Zoretón-Plilituli-Zucundún-Paparuliiiiii... el payaso sin par...)
-¡Muy bien Pepino! ¡Epa, no te caigas Pierino, que los chicos se asustan!
-Pepino, no piedino...
-¡Fuerte el aplauso para Pepino!
(Aplausos)
-Y ahora vamos a un corte. Pero no se vayan que ya volvemos...
-¿Y adonde vamoz a id..?
(Va el corte. Pepino se sienta en el piso, se quita la cabeza de lana y pide café negro a la producción. El payaso se va detrás del decorado).
-Che, ruso. ¿Quién es ese pibe que me está jodiendo todo el tiempo?
-El hijo del dueño.
-¿El dueño de qué?
-De todo.
-Ah.
(Vuelve la música al piso. Se encienden las parrillas de luces. Regresa el payaso y Pepino se pone de pie. Los chicos están medio alborotados. Algunos se pararon. Otros se alejaron del lugar y se fueron con sus padres, que están más atrás. Una nenita se caga encima y llora. Arranca el segundo bloque. Música: Chimpupim-Pim-Pim-Tracaluli-Zoretón-Plilituli-Zucundún-Paparuliiiiii... el payaso sin par...)
-¡Qué olod a caca!
-¡Y aquí estamos de nuevo, chicos! ¿Me extrañaron?
-¡SIIIIIIIII...!
-No.
-En esta segunda parte vamos a bailar todos juntos. ¿Qué les parece?
-¡SIIIIIIIII...!
-¡Pónganse de pie y vengan para acá!...¡Vamos, vamos!...
(Los chicos van donde está el payaso en medio de un gran quilombo. Uno se cae y otro le pisa la cabeza)
-¡Despacito, con cuidado!... ¡Eso!.. Ahora, sí... ¡Música, director!...
(Silencio)
-Esperamos un poquito....
(Silencio)
-Mientras tanto, ent...
Chimpupim-Pim-Pim-Tracaluli-Zoretón-Plilituli-Zucundún-Paparuliiiiii... el payaso sin par...!.. Los chicos saltan en forma espasmódica y desordenada. Uno de ellos salta sobre el pie del payaso, quien lo saca de un empujón. Chimpupim-Pim-Pim-Tracaluli-Zoretón-Plilituli-Zucundún-Paparuliiiiii... el payaso sin par...!.. Pepino cae contra uno de los decorados y queda inconsciente. La cámara enfoca la cara de los chicos. Chimpupim-Pim-Pim-Tracaluli-Zoretón-Plilituli-Zucundún-Paparuliiiiii... el payaso sin par...!.. Termina la música)
-¡Muy bien!...
(El payaso aplaude y los chicos también)
-¿Y ahora que les parece si le pedimos al director que nos pase un dibujito?
-¡SIIIIIIIII...!
-¡Vamos, señor director!...
(El director manda directamente al corte, con publicidad. Regresa al piso después de la tanda, unos nueve minutos más tarde. Los chicos están otra vez sentados).
-¡Bueno, chicos! Ya llegamos al final....
-¿Y el dibujo?
-Y como siempre hacemos en el final... ¡cantamos una canción!... ¿No es cierto?
(Señas desesperadas detrás de las cámaras indicando que no queda tiempo. El director manda la música y tapa el audio del payaso)
-Chimpupim-Pim-Pim-Tracaluli-Zoretón-Plilituli-Zucundún-Paparuliiiiii... el payaso sin par...!..
(El payaso gesticula pero solo se escucha la música. Los chicos baten palmas. A la derecha se alcanza a ver a Pepino entrando y luego una mano que lo toma del cuello y lo saca de escena. Plano de los chicos saludando con las manitos. Fin)

Tags: humor

servido por risas 3 comentarios compártelo

3 comentarios · Escribe aquí tu comentario

Julián Rodriguez Orihuela

Julián Rodriguez Orihuela dijo

Bueno, este más que risa me dio un poco de pena. Me hizo reflexionar sobre la situación televisiva actual y un montón de cosas tristes, boludo. Me re-afectó. Den serio.

Por otro lado... creo que estás exigiendo un gran poder imaginativo por parte de tus lectores, enunciando "Chimpupim-Pim-Pim-Tracaluli Zoretón-Plilituli-Zucundún-Paparuliiiiii" como la letra de la música del programa. Me las vi en figurillas para tratar de incorporar una melodía mínimamente coherente a ese rejunte.
La próxima poné la partitura abajo. Gracias.

5 Enero 2007 | 10:28 PM

Lucas

Lucas dijo

¿Y el dibujo?

6 Enero 2007 | 03:35 PM

Mariana

Mariana dijo

En vez de carcajadas me has dejado meditabunda, pero bueno, está bien.

¿Qué digo bien? El artículo está genial.

Un abrazo.

10 Enero 2007 | 07:52 PM

Escribe tu comentario


Sobre mí

Avatar de risas

EL ENMASCARADO NO SE RINDE

ver perfil »
contacto »
Blog de Rodolfo Piovera. Subscribe with Bloglines Creative Commons License
Esta obra está bajo una licencia de Creative Commons.

BREVE SINOPSIS DEL PAPAGAYO

El papagayo es un ave trepadora, aunque todavía no pudo desbancar al león como rey de los animales. En algunas regiones recibe el nombre de “grillo con plumas” por su canto repetitivo y monótono, “cacatúa de Nicaragua” por ser originaria de ese lugar, y “Evair Ochoa”, por su parecido con cierto futbolista brasileño del pasado. En la antigüedad era objeto de todo tipo de homenajes ya que se lo consideraba un ave sagrada y con influencias en la corte celestial. Se cuenta que los mayas lo adoraban, sobre todo después de prepararlo al horno de barro.
Los poetas del medioevo le han dedicado varias coplas lastimeras, calificadas así no tanto por su tono melancólico sino por su baja calidad.
Papas y reyes tuvieron papagayos como mascotas. Francisco I de Francia tuvo un papagayo como consejero real, aunque hay historiadores que sostienen que en realidad se trataba del conde de Anjou. El Papa Urbano I, llamado así por haber nacido en una ciudad, también apreciaba mucho a estos animales e inclusive llegó a organizar “riñas de papagayos”, las cuales comenzaban después que se hacían públicas ciertas intimidades de la especie.
En el escudo de Indonesia figura un papagayo de siete colores, algo que todavía resulta inexplicable hasta para los propios indonesios.
Durante la primera Guerra Mundial, después del lanzamiento de gases tóxicos, los papagayos fueron perseguidos casi hasta el exterminio por los ejércitos francés y alemán por considerarlos los causantes del conflicto armado.
Una leyenda de Nueva Guinea, que aún se mantiene viva, refiere que el mundo se creó a partir de un huevo de papagayo, muy posiblemente el derecho.
En el jazz moderno algunos músicos utilizan papagayos en sus orquestas para despertar al público al finalizar sus largas improvisaciones.
En los hospitales es proverbial el uso de estas aves para que los varones puedan desagotar sus riñones, tarea que las ennoblece. Según los ornitólogos, el papagayo es pariente del loro, aunque él no lo sabe.

CANJES

Tarántula negra y lustrosa. Muchas patas. Por antídoto contra veneno de arañas. Urgente.

Pesos por dólares. Hasta 3,15 pago. Segundo arbolito de Corrientes, viniendo por Suipacha. Mano derecha.

Mujer rubia y de ojos azules. Pechos enormes. Culta, fina. Situación económica asegurada. Setenta jóvenes velitas. Por mina de veinte, poco uso.

Pollo vivo, grande. Con plumas. Come boludeces: no problem. Caga sobre papel de diario. Por destornillador o Victorinox usado. O cualquier cosa.

Libro de Bryce Echenique por cualquier otro, siempre que sea original. Pago diferencia.

Reproductor de magazines de Rambler Classic por reproductor de cassettes de Peugeot 405. Regalo magazines de Donna Summers y Bee Gees.

Colección revista Billiken por dos o tres años de revista Penthouse o Playboy. Mandar mensaje de texto.

Reproductor de cassettes de Peugeot 405 por reproductor de CD de Fiat Tempra. Regalo cassettes de Pet Shop Boys y Cristina Aguilera.

Dos libros de Heiddeger y uno de Derrida por ejemplares del diario deportivo Olé correspondientes al mundial de fútbol pasado.

Reproductor de CD de Fiat Tempra por reproductor de MP3 de Citroen C4. Regalo cd’s de Blur y La mona Jiménez.

Milanesas de soja. Varias bandejas. Por dos kilos de asado de tira cortado al medio.

Citroen C4 chocado. Tiene arreglo. Por pierna ortopédica y ojo de vidrio. Regalo reproductor de MP3.

EL AMIGO INVISIBLE

Mis respetables amigos, casos y cosas. En Bolundia, tu pueblo y el mío, hay una especie de mantarrayas que come hojas de laurel. Este pescado, porque hay que llamar a las cosas por su nombre, facilita de esa manera la digestión que sigue a la pesca, porque entonces ya se encuentra aderezado. Hay algunos –siempre existe gente disconforme con todo- que argumentan que no es un pescado para comer porque es más duro que la mierda. Bueno, a ellos les digo que peor es comer esos chorizos roñosos que comen antes de entrar a la cancha. Bueno, hoy hemos viajado por el mundo de la gastronomía y la naturaleza, así que pueden quedarse satisfechos. Les habló el amigo invisible.

REFLEXIONES

*“Vade retro Satanás” no es una frase de amor que te hará ganar nuevas conquistas.

*Si quieres saber si aun eres adolescente solo tienes que contar cuántas veces dices la palabra “boludo/a” por día, cuántas “chabón” y cosas así.

*Nunca fumé, pero ahora que no se puede fumar en ninguna parte he decidido empezar a fumar. Yo soy así de rebelde. Es más: hasta una vez me puse una camiseta que decía “Vivan los Redondos”...

AVISOS GUGUEL

*¿Su mujer sale con su mejor amigo? ¿Tiene que levantarse a las cinco de la mañana mal dormido por no tener un buen colchón? ¿Sus compañeros lo molestan y no lo dejan ducharse con tranquilidad? ¡Qué espera para salir de la cárcel, mi amigo! Fugas-Express le ofrece hoy el escape soñado. Sin túneles, ni limas, ni disfraces. Fugas-Express le garantiza una huída segura en menos de 48 horas gracias a la colaboración de fiscales y guardiacárceles de nuestra entera confianza. ¡Qué espera para llamarnos y decirnos dónde guarda su botín! Consulte a su compañero de celda: él nos conoce. Fugas-Express es un producto de Papillon Inc., Guantánamo, Isla de Malta.

*Partido político de reciente formación necesita extras para acto de lanzamiento. Prometemos pagar bien.

*L’Apart Tusa, tú lugar. El sitio donde pasarás un momento inolvidable con ella, o con él, o con los dos juntos. L’Apart Tusa cuenta con todos los elementos para que disfrutes de tu intimidad: colchón de agua, espejo en el techo, jacuzzi, toallas, chancletas, música funcional, radio AM y máquina de escribir. L’Apart Tusa ha sido aprobado por los públicos más exigentes y distinguido con la cinta azul de la preservatividad. L’Apart Tusa, tú lugar en el cosmos. Llamanos. No, mejor vení que se acaba...

*Clarividente arregla tu vida. Tarot, quiromancia, leo la borra del café e interpreto la forma de los soretes. (Bruja Any)

*Cambio cinta scotch por whisky scotch, cualquier marca. Duplico oferta anterior. Preguntar por B.Odo.

*Vendo computadora con software de avanzada (photoshop, linus, windows, firefox, etc) por no entender una mierda. Mandar mail.

*Se necesita para geriátrico hombre que sepa colocar antena en la terraza para poder ver el canal 2 de La Plata.

*Convento solicita monjas con hábitos de higiene y provisiones de polvo pédico. Enviar carta manuscrita a la Congregación de las Carmelitas Descalzas.

FRASES Y DUDAS SURGIDAS SOBRE EL INODORO

*No desearás a la mujer de tu prójimo, sobre todo si se viste con batón y tiene los talones encallecidos.

*Soñaba con ser pastor, como su perro.

*Es ateo: no cree en la existencia de los curas.

*Tanto va el cántaro a la fuente que al final se pudre.

*¿Cómo harán los sordomudos italianos para comunicarse por señas con los sordomudos finlandeses?

*Era perseverante. Quería vender diarios en la calle y lo consiguió.

*Si Nueva York es el ombligo del mundo, ¿qué vendría a ser la isla de Cuba?

*Su única condición deportiva era que tenía pie de atleta.

*Quiso saber si la pluma y el acero pesaban igual al caer en el vacío pero se olvidó de retirar el pie.

*Es tan moderna que la única enfermedad que padece son los ataques de pánico.

*Cuidate de las malas lenguas porque pueden arruinar tu vitel thoné.

*En el amor a veces hay que decir un “te quiero”. Aunque nos repugne la idea.

Enlaces

Buscar

suscríbete

Selecciona el agregador que utilices para suscribirte a este blog (también puedes obtener la URL de los feeds):

¿Qué es esto?

Crea tu blog gratis en La Coctelera